آرامش دلش با تو....

سلام

هر چه به اربعین نزدیک تر می شویم ؛دل صالحم هوایی تر می شود .ذکر روزها و شبهایش این است ؛خدا قسمت کن اربعین امسال بتونم باشم حرم ارباب. او ذکر می گوید و دل ما را هم کباب . دلیل و برهان های ما هم برای آرام شدن دلش فایده ای ندارد و او ذکر خودش را زمزمه می کند . از دوستانش که همه راهی هستند ،از اطرافیان نزدیک و دور که همه زائر اربعین گشته اند برایم می گوید . او می گوید و چشمان ما را هم پر از اشک می کند. دیشب همه مهمان پدر بزرگ و مادر بزرگ بودیم . مراسم خداحافظی دایجون ها و خاله و شو هر خاله و پسر خاله و ........همه ی افراد خانواده که راهی کربلا هستند. موقع رفتن و خدا حافظیهایشان که لحظات معنوی و خاصی بود و تقریبا چشمها همه اشک آلود ؛کنار صالح جون نشستم و برای تسلای خاطرش دستانش را گرفتم و از او خواستم که ناراحت نباشد و به او گفتم که انشائ الله در اولین فرصت ما هم به زیارت امام حسین (ع)خواهیم رفت . اما او در این لحظه هم آرام با خودش زمزمه می کرد:خدا قسمت کن اربعین امسال بتونم باشم حرم ارباب. خدایا آرام کردن دل صالحم را به تو می سپارم.

صالح جون...